Όπως φαίνεται, όλα πλέον κρέμονται από μια κλωστή. Οι πολιτικοί αρχηγοί διαρρέουν ότι δεν θα υποχωρήσουν από τις «κόκκινες γραμμές» τους και ο πρωθυπουργός απειλεί με παραίτηση. Η δραχμή είναι προ των πυλών. Εάν επιχειρήσει κάποιος μια εξήγηση για τις δραματικές στιγμές που ζούμε, αυτή μπορεί ίσως να βρεθεί στην επίμονα επαναλαμβανόμενη απόδραση από την πραγματικότητα,....

Η Δημοκρατική Αριστερά φιλοδοξεί να βγει ενισχυμένη από τις κάλπες, προκειμένου να εκφράσει τα μεγάλα στρώματα των προοδευτικών πολιτών που είναι πολιτικά ανέστια και να συμβάλει στην προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμιστικών αλλαγών. Η κινητικότητα που καταγράφεται στην εγχώρια πολιτική σκακιέρα δεν αποτελεί ελληνική παραδοξότητα. Στον ευρωπαϊκό χάρτη διαμορφώνονται σημαντικές μετατοπίσεις και συνθήκες...

Ίσως ποτέ η χώρα δεν είχε ανάγκη του συνδικαλιστικού κινήματος απ’ όσο αυτό το διάστημα. Σήμερα στην Ελλάδα τίθενται υπό αμφισβήτηση κατακτήσεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίες αφορούν τα δικαιώματα των συλλογικών συμβάσεων, την προστασία των συνθηκών εργασίας, το ωράριο, τον ελεύθερο χρόνο, την προστασία των κοινωνικά ασθενέστερων. Πολλά απ’ αυτά ήσαν κατακτήσεις...

Θυμήθηκα σήμερα την Εμινέ που κεραυνοβολήθηκε από έρωτα στα δεκατρία της. Τίποτε το περίεργο σ’ αυτό· συμβαίνει σ’ όλες τις συνομήλικές της. Μόνο που η Εμινέ είναι Ελληνίδα της μουσουλμανικής μειονότητας. Κι έτσι, χωρίς καλά καλά να το καταλάβει, βρέθηκε στην εφηβεία της έγγαμη και μητέρα. Αφορμή να τη θυμηθώ στάθηκαν οι δηλώσεις εκπροσώπων της μειονότητας εναντίον της αφαίρεσης...

Ενώ γενικά εκτιμάται ότι το 2012 θα είναι εξαιρετικά δύσκολος χρόνος, υπάρχει ωστόσο και μια άλλη ανάγνωση της πραγματικότητας. Ετσι, «για τον μέσο κάτοικο της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και του πλανήτη ολόκληρου, ουδέποτε υπήρξε καλύτερη περίοδος διαβίωσης από τη σημερινή». Αυτή είναι η ομολογουμένως κάπως αιρετική διαπίστωση αρθρογράφου του «Observer» σε πρόσφατη ανάλυσή...

Η θητεία της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου θα κριθεί από την Ιστορία, παρότι τα βασικά συμπεράσματα έχουν εξαχθεί ήδη. Ωστόσο ο «χείμαρρος Παπανδρέου» παρέσυρε και διέσυρε κάθε έννοια μεταρρύθμισης. Οι σκόρπιες καλές ιδέες που είχε ο τέως πρωθυπουργός χάθηκαν μέσα στο ποτάμι της οικονομικής και πολιτικής κρίσης αλλά και της αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησής του.Η εξέλιξη αυτή έχει πολλές συνέπειες...

Αν μπορούν να βγουν κάποια ασφαλή γενικά συμπεράσματα από τη συνέντευξη που έδωσε στην «Καθημερινή» ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, ο Πόουλ Τόμσεν, το πρώτο είναι η έλλειψη απόλυτης βεβαιότητας για την ορθότητα της συνταγής η οποία εφαρμόζεται στην Ελλάδα, το δεύτερο η επίγνωση ότι τα προβλήματα είναι πολύπλοκα και η λύση τους απαιτεί χρόνο και το τρίτο, η αίσθηση ότι ρίχνει τώρα το βάρος περισσότερο στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων,...

Οσοι έχουν αίσθηση των συνθηκών που επικρατούν στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και γνωρίζουν πόσο υποχρηματοδοτούνται οι επιχειρήσεις και πόσο επιδρά η ύφεση στα έσοδά τους, μπορούν να αντιληφθούν τι σημαίνει να έχει κανείς δουλειά και μισθό στο παρόν οικονομικό περιβάλλον. Οσοι δεν έχουν, απλώς μαξιμαλίζουν και μαζί αριστερίζουν. Γιατί τα δυό πάνε παρέα.

Υπάρχει μια απορία σχετικά με τον κατώτατο μισθό, τα δώρα και όλη τη συζήτηση που γίνεται εσχάτως για τη μείωση του κόστους εργασίας και την αύξηση της παραγωγικότητας. Από τη στιγμή που θέλει η νύφη κι ο γαμπρός, γιατί δεν έχει τύφλα ο πεθερός; Δηλαδή, από τη στιγμή που οι εργοδότες θέλουν να δώσουν αυτά που οι εργαζόμενοι θέλουν να πάρουν, γιατί υπάρχει ο φόβος της κυβέρνησης, της τρόικας,...

Το 2012 ξαναβρίσκει την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδιαίτερα την ευρωζώνη, σε αναζήτηση νέας «συνολικής λύσης» (comprehensive solution) για τη σωτηρία του ενιαίου νομίσματος. Πρόκειται για την όγδοη –νομίζω– αναζήτηση συνολικής λύσης από τότε ...

Το πρόσφατο δημοσίευμα των «New York Times» («Greece’s Epidemic of Racist Attacks», 26/1/12) θα έπρεπε να έχει σημάνει συναγερμό στις Αρχές. Η συντάκτρια Εύα Κόσε, ερευνήτρια της οργάνωσης Human Rights Watch, αποκαλύπτει όσα είδε στην Αθήνα λίγες ημέρες πριν. Περιγράφει μάλιστα την επίθεση που έζησε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης με τη Ράζια, αφγανή ανύπαντρη μητέρα με τρία παιδιά,...

Το πρόσφατο, οριστικό όπως όλα δείχνουν, πράσινο φως του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο γερμανικής επιμονής και εμπνεύσεως «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» χαιρετίστηκε από αρκετούς ως ένα σημαντικό βήμα προς τα μπροστά για την Ένωση. Είναι αλήθεια ότι η αποκτηθείσα τον τελευταίο καιρό συνήθεια ανατροπής σε κάθε Σύνοδο των αποφάσεων της προηγουμένης φαίνεται να διακόπτεται.

Κάποιοι θα έχετε δει το κλασσικό σοβιετικό αντιφασιστικό ντοκιμαντέρ του Ρωσοεβραίου σκηνοθέτη Μιχαήλ Ρομ «ο Αληθινός φασισμός» που γυρίστηκε το 1965 και επανακυκλοφόρησε στις αθηναϊκές αίθουσες πέρυσι τον Μάιο. Ο πρωτότυπος και πιο πιστός στις προθέσεις του δημιουργού τίτλος είναι « ο Καθημερινός Φασισμός» και μέσα από ένα πανέξυπνο όσο και «πονηρό» μοντάζ αναδεικνύει..

Με το άρθρο περί «πολεμικής ενοχής» της Συνθήκης των Βερσαλλιών, η Γερμανία δεχόταν την ευθύνη για την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την πληρωμή πολεμικών επανορθώσεων. Οι όροι της Συνθήκης προκάλεσαν σοκ και οργή στη γερμανική κοινωνία, ενίσχυσαν τις ακραίες φωνές και εντέλει έφεραν στην εξουσία τους οραματιστές μιας δικτατορίας που θα έπαιρνε εκδίκηση για την ήττα των Γερμανών

Πριν από χρόνια συμμετείχα σε μια συνεδρίαση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με θέμα την πρόταση για άνοιγμα ευρωπαϊκών προγραμμάτων εκπαίδευσης και ανταλλαγής φοιτητών με τις ΗΠΑ. Η τότε Αμερική έβλεπε με κακό μάτι τις εξελίξεις στην Ευρώπη των Δώδεκα. Δεν της άρεσε καθόλου η εμβάθυνση της πολιτικής ένωσης, ο κοινωνικός διάλογος και γενικά οτιδήποτε έφερε το πρόθεμα social. Αντίθετα, έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον...

Το πολιτικό μας σύστημα, με έναν πρωτοφανή αυτισμό, φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα. Ακόμη και εκείνοι που συνειδητοποιούν το τεράστιο οικονομικό, αλλά και πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, παρακολουθούν με μεγάλη αμηχανία τα τεκταινόμενα.Γίνεται όλο και πιο σαφές πως η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά βλέπει την κρίση ως μια ευκαιρία να ξαναβρεθεί στην κυβέρνηση....

Η επιτυχής ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές και την τρόικα είναι ένα κομβικό σημείο, για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο μιας άτακτης χρεοκοπίας, είτε άμεσα είτε μεσοπρόθεσμα. Το ενδεχόμενο είναι υπαρκτό, έστω και αν όχι κυρίαρχο στους ευρωπαϊκούς κύκλους, αυτήν τη στιγμή. Ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν ισχυρές μειοψηφικές οικονομικές και πολιτικές ελίτ που θεωρούν την ελληνική χρεοκοπία....

Δακτυλοδεικτούνται. Προπηλακίζονται. Απειλούνται. Χλευάζονται. Το χειρότερο, δε, καθίστανται θύματα μιας νοοτροπίας χυδαίας και φασίζουσας. Αυτής που συνίσταται στην άκριτη γενίκευση και στον στερεοτυπικό καταλογισμό ευθυνών συλλογικών και αδιαφοροποίητων. Οπως όλοι οι γιατροί είναι «φακελάκηδες», όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι «τενεκέδες», όλοι οι στρατιωτικοί «στενόμυαλοι», έτσι και όλοι οι «παλιοί» πολιτικοί...

Κι όμως, υπάρχει. Κι όμως, είναι προοδευτική. Κι όμως, επιτέλους, φάνηκε. Αλλά, δυστυχώς, η απάντηση στην κρίση δεν θα έρθει από τη χώρα που είχε το φορτίο να τη ζήσει βαθύτερα στο πετσί της οδηγούμενη από μια «σοσιαλιστική» κυβέρνηση. Η κυβέρνηση αυτή έχασε την ευκαιρία της, και την ψυχή της, κι έτσι τα μαθήματα που έδωσε η Ελλάδα στην Ευρώπη δεν θα τα εφαρμόσει η Ελλάδα, αλλά όσες χώρες της Ευρώπης...

Το δίλημμα νέα δανειακή συμφωνία ή χρεοκοπία, δεν είναι τεχνητό. Εως τώρα, η τρόικα μας έχει δανείσει 73 δισ. ευρώ. Αν υπογραφεί η νέα δανειακή σύμβαση, θα πάρουμε τα υπόλοιπα 37 από το πρώτο πακέτο των 110 δισ. ευρώ και, επιπλέον, 130 δισ. σε ρευστό και με τη μορφή εγγυήσεων. Σύνολο, 240 δισ. ευρώ. Αν δεν υπογραφεί, θα χρεοκοπήσουμε.

Καθώς περνούν οι μέρες εδραιώνεται η πεποίθηση ότι θα σωθούμε μόνον αν θέλουν να μας σώσουν. Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα από όσα λέγονται και γράφονται στο εξωτερικό και από όσα γίνονται στο εσωτερικό. Το χειρότερο είναι ότι όσα λέγονται στο εξωτερικό από επίσημα χείλη είναι αμφίσημα και πολύ δύσκολα μπορούν να ερμηνευθούν με σιγουριά, ένω όσα γίνονται στο εσωτερικό...

Επιχειρώντας κανείς να προσεγγίσει τα αίτια της ελληνικής υποχώρησης δεν μπορεί να μη σταθεί και να μην αξιολογήσει το επικρατήσαν τις προηγούμενες δεκαετίες πνεύμα λαϊκισμού. Κακά τα ψέματα, τα πολλά προηγούμενα χρόνια έγινε κυρίαρχο, κατέστη βασιλεύουσα δύναµη στην Ελλάδα, για να μην πούμε φιλοσοφία που καθοδήγησε την ελληνική κοινωνία σε όλες σχεδόν τις εκφράσεις της.

Σας φαίνεται, ίσως, απίστευτο - κι εμένα το ίδιο - αλλά είναι αλήθεια: Σε κάποιες γωνιές της δημόσιας ζωής έχουν ανοίξει συζητήσεις πολύ διαφορετικές από αυτές που κάνουμε όσοι απλώς αγωνιούμε για το μέλλον της χώρας και του καθενός από εμάς. Στήνονται συμφωνίες δισταυρίας για τις εκλογές, χτίζονται και γκρεμίζονται συμμαχίες πολιτευτών, μοιράζονται και ξαναμοιράζονται τράπουλες με υπουργεία και δημόσιες θέσεις.

Η επίθεση κατά της πολιτικής και των κομμάτων, ως των μέχρι σήμερα πιο κατάλληλων μέσων για την έκφραση της δημοκρατικής πολιτικής ζωής, δεν είναι κάτι καινούργιο. Σε περιόδους όμως κρίσης αξιών και προσανατολισμού της κοινής γνώμης η κριτική στα κόμματα και στο πολιτικό σύστημα, γίνεται το κατάλληλο άρμα στο οποίο συνωστίζονται οι δυνάμεις του λαϊκισμού. Δυνάμεις που φυσικά καταλαμβάνουν όλο το πολιτικό τόξο...

Πολλά - άλλα ενδιαφέροντα άλλα χιλιοειπωμένα και τετριμμένα - γράφτηκαν για τον μεγάλο δημιουργό, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο που αποχαιρετήσαμε εχτές. Για την διεισδυτική ματιά του στην Ιστορία και τα μεγάλα ρεύματα που την αυλακώνουν και την ιδιαίτερη αισθητική του με τα αργόσυρτα πλάνα. Άλλους μάγευε αυτός ο ιδιαίτερος τρόπος κινηματογραφικής γραφής και άλλους οδηγούσε «στα πιο βαθειά χασμουρητά».

Φουντώνει και πάλι, αν ποτέ καταλάγιασε, το κλίμα αδιεξόδου στη χώρα. Η κυβέρνηση Παπαδήμου παραμένει σε μια αμυντική στάση που σε μια πρώτη  περίοδο είχε νόημα. Όσο περνάει όμως ο καιρός διευκολύνει εκ των πραγμάτων τους επαγγελματίες πολιτικούς του αχανούς υπουργικού συμβουλίου.   Να πράττουν χωρίς να  πράττουν…. Οι Ευρωπαίοι εταίροι και  το ΔΝΤ καθυστερούν  να προχωρήσουν στην υλοποίηση των αποφάσεων του Οκτωβρίου.

Αναγνωρίζεται τώρα ευθέως και από τους εταίρους μας. Πληθώρα δημοσιευμάτων στο ξένο Τύπο έχει αναδείξει τελευταία τις ιδιαίτερα δραματικές διαστάσεις που έχει προσλάβει το φαινόμενο της κοινωνικής αποσύνθεσης - εξαθλίωσης - περιθωριοποίησης - ανέχειας στην Ελλάδα. Παράλληλα, τηλεοπτικά μέσα έφεραν στην επιφάνεια δραματικές περιπτώσεις αστέγων, πεινασμένων, ανέργων, ασθενών, κατατρεγμένων,...

Εχουμε γράψει επανειλημμένως πως το βασικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι ότι όλοι θέλουν να σώσουν τον κόσμο, τη χώρα -ή ό, τι τέλος πάντων τους βρίσκεται πρόχειρο- αλλά κανένας δεν θέλει να κάνει τη δουλειά του. Η καλύτερη επιβεβαίωση αυτού του αφορισμού είναι η επιστολή που εστάλη από τον «Υπεύθυνο Μηχανοργάνωσης της Επιτροπής Ερευνών» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Απευθύνεται στον προϊστάμενο...

Διάβασα σε διαδικτυακό τόπο την αφήγηση του Κώστα Ρεσβάνη για την προσωπική του περιπέτεια με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Το 1981 είχαν γυρίσει μαζί ένα ντοκιμαντέρ σ’ ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη, όπου είχε απομείνει ένας μόνον κάτοικος. Ο τίτλος ήταν «Ενα χωριό, ένας κάτοικος» και είχε προβληθεί από την εκπομπή «Ρεπόρτερ». Οταν έπειτα από χρόνια ο Αγγελόπουλος την αναζήτησε για να προβληθεί σε ένα ξένο κανάλι,...

Η απόφαση της ΠΟΣΔΕΠ να ζητήσει αναβολή των εκλογών για τα συμβούλια των ΑΕΙ, με πρόταση της παράταξης που πρόσκειται στη Δημοκρατική Αριστερά και την οποία υποστήριξαν παρατάξεις που πρόσκεινται στον Συνασπισμό και στη Νέα Δημοκρατία, συντάσσεται με όλους όσοι ακολουθούν τουλάχιστον παρελκυστική πολιτική για την εφαρμογή του νόμου στα πανεπιστήμια. Οι παρατάξεις του ΚΚΕ και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς

Τα ευχάριστα νέα είναι ότι ο κ. Γιάννης Πρετεντέρης δηλώνει ότι είναι με τους καλούς. Τα δυσάρεστα είναι ότι ανακάλυψε πως ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Λουκάς Παπαδήμος είναι με τους άλλους, με τους κακούς. Ποιοι είναι οι καλοί; Μα φυσικά αυτοί που δεν θέλουν να περικοπούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις, που είναι αντίθετοι στα φορολογικά μέτρα, που θέλουν ανάπτυξη.Οι κακοί είναι όσοι ξυπνούν και κοιμούνται πασχίζοντας...

∆ευτέρα απόγευµα, σουρουπώνει στην Ακαδηµίας, ακούω φασαρία. Μέσα στο σκοτάδι τα ΜΑΤ τρέχουν στο παρκάκι ανάµεσα στα δέντρα, γυαλιά σπάζουν, µια φωνή «φασίστες, κάτω τα χέρια από το άσυλο». Λίγος κόσµος κυκλοφορεί στο πεζοδρόµιο, προσπερνά αδιάφορος τα σκυλιά που κοιµούνται χωρίς να σηκώνουν καν το κεφάλι. «Τι συµβαίνει;» ρωτάω µια φοιτήτρια που παρακολουθεί,...

Όλο και περισσότερο γίνεται κατανοητό πως η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση έχει βαθύτερα αίτια από τις στερεοτυπικές κρίσεις για τον «τεμπέλη» Νότο. Αίτια που άπτονται του χαρακτήρα που έλαβε η νομισματική και οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και πολύ περισσότερο στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όποιος μιλούσε κατά της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα μας θεωρείτο μίζερος, οπισθοδρομικός και στη χειρότερη περίπτωση εθνοπροδότης. Σε πολιτικό επίπεδο την υπόθεση της αντίθεσης στους Αγώνες ...

Η κρίση χρέους εξελίχθηκε στη βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πολίτες και επενδυτές αναρωτιούνται: κάνει πράγματι η Ευρώπη ό,τι είναι απαραίτητο ώστε να μην οξυνθεί κι άλλο; Θα πετύχει έγκαιρα το εγχείρημα του μετασχηματισμού της ΕΕ σε μια ένωση σταθερότητας; Μήπως ειδικά εμείς οι Γερμανοί εξουθενώνουμε τους εταίρους μας με τους αυστηρούς όρους

Η έκρηξη του αριθμού των αστέγων στα αστικά κέντρα έχει προ πολλού ξεπεράσει ακόμα και τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις. Μεγάλος το εύρος, πλούσια η σύνθεση του «νεοάστεγου» πληθυσμού που ξεβράζεται στα πεζοδρόμια της πόλης και προστίθεται στους μακροχρόνια αστέγους. Ανεργία ή υποαπασχόληση, απώλεια ιδιοκτησίας λόγω κατάσχεσης, χαμηλές συντάξεις, όποια και αν είναι η αιτία,....

Για πρώτη φορά από την ίδρυσή της, η αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτελεί μια πραγματική πιθανότητα. Εδώ και μήνες, η Ευρωπαϊκή Ενωση παραπαίει από τη μια κρίσιμη σύνοδο κορυφής στην άλλη, τη στιγμή που η οικονομική κρίση έχει αυξήσει τη φτώχεια και ιδίως την ανεργία μεταξύ των νέων ανθρώπων, η οποία έχει πλέον αγγίξει καταστροφικά επίπεδα. Οι νέοι διαδηλώνουν στους δρόμους της Ευρώπης...

Ξεκινώ από την… ιερή αγανάκτηση που ξεσηκώθηκε μετά τη δήλωση του Χρυσοχοΐδη ότι δεν έχει διαβάσει το Μνημόνιο. Πού είναι η έκπληξη, παιδιά; Την αλήθεια, είπε. Εμένα με ενοχλεί περισσότερο το γεγονός ότι το λέει, για να εντυπωσιάσει, τώρα που έχει αρχίσει η κούρσα διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ (πιστεύει, -προφανώς, αλλά αφελώς- ότι θα έχει καλύτερη τύχη, αν λέει διάφορα που προκαλούν), παρά ότι το λέει.

Αν ο Ντίνος Χριστιανόπουλος είχε δεχθεί το μεγάλο κρατικό βραβείο, τότε είναι η αλήθεια πως απλώς θα έπαιρνε θέση σ’ έναν κατάλογο βραβευθέντων, ο οποίος με την πάροδο των ετών κινδυνεύει να γίνει μακρύς. Από το 1998 που θεσπίστηκε ώς σήμερα πάντως περιλαμβάνει πρόσωπα που το άξιζαν και τα θυμόμαστε για το έργο τους ούτως ή άλλως κι άλλα που το εδικαιούντο λόγω επετηρίδας.

Όλο και περισσότερο γίνεται κατανοητό πως η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση έχει βαθύτερα αίτια από τις στερεοτυπικές κρίσεις για τον «τεμπέλη» Νότο. Αίτια που άπτονται του χαρακτήρα που έλαβε η νομισματική και οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης.

Μάλλον τα νεύρα μου είναι σπασμένα. Δεν μπορώ να δουλέψω όσο θέλω, χαζεύω, δεν με ικανοποιούν αυτά που κάνω, όλη μέρα διαβάζω πολιτικά άρθρα και απελπίζομαι. Μάλλον γι αυτό με πιάσανε τα κλάματα μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα μόλις διάβασα ότι πέθανε ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μετά το ατύχημα που είχε σε τροχαίο.

Η μαύρη χήρα είναι ένα αθώο ζωάκι. Μια όμορφη αράχνη. Εχει ισχυρότατο δηλητήριο και το χρησιμοποιεί για να εξοντώνει όποιο ζωΰφιο πιαστεί στον ιστό της ή για την άμυνά της. Εχει όμως και μια ιδιότητα ιδιαίτερα απεχθή για τα αρσενικά. Τα τρώει. Ο κανιβαλισμός είναι συχνό φαινόμενο στη φύση. Αλλά το να τρως τον σύντροφό σου είναι για τα μέτρα μου ηθικώς απρεπές.Η πολιτική, με την κρίση του 2007...

Η λειτουργία των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα αντανακλά τις παθογένειες του κοινωνικού σχηματισμού, του πολιτικού συστήματος και των διοικητικών μηχανισμών. Τα πολιτικά κόμματα, ιδίως τα κόμματα εξουσίας (αλλά όχι μόνο), λειτούργησαν τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες κατά τρόπο που ενίσχυε ολοένα και περισσότερο την (αλληλ)εξάρτησή τους αφενός με το κράτος και αφετέρου με συγκεκριμένα κέντρα οικονομικής ισχύος.

«Καμία αντίδραση ούτε από τις ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων, των κυρίως εντεταλμένων να προασπίζουν, με ετοιμότητα αυτοθυσίας, την εθνική κυριαρχία». Με αυτή τη σύντομη αποστροφή, ο κ. Χρήστος Γιανναράς εγκαλεί, στην επιφυλλίδα του στην κυριακάτικη έκδοση ημερήσιας εφημερίδας, και τις Ενοπλες Δυνάμεις για την αδράνεια που επέδειξαν στην παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ.