Η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται τόσο από την κρίση όσο και από τις αδιέξοδες συνταγές αντιμετώπισής της. Υποχωρούν θεσμοί που συγκροτήθηκαν μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες στη μεταπολεμική Ελλάδα: οι κοινωνικές ασφαλίσεις, το σύστημα δημόσιας υγείας και περίθαλψης, η εκπαίδευση, οι συγκοινωνίες, το φυσικό και αστικό περιβάλλον, η δυνατότητα ασφαλούς διαβίωσης, στοιχειώδη δημόσια αγαθά που συνιστούν την ελληνική εκδοχή ενός ήδη λειψού και απαξιωμένου κοινωνικού κράτους κατεδαφίζονται, με αποτέλεσμα η κοινωνία να οδηγείται στην ασφυξία.

Όταν κάψανε το Μινιόν και τον Κατράντζο πριν τριάντα χρόνια, λέγαμε πως ήταν προβοκάτσια. Στο μεταξύ κάηκαν μερικά ακόμα μαγαζιά, το Πολυτεχνείο, ύστερα η Αθήνα ολόκληρη, αλλά εκείνο ήταν εξέγερση, και τώρα τα υπέροχα αυτά κτίρια του κέντρου, τα μοναδικά, διαλεγμένα ένα ένα σε μια πόλη άσχημη, και πάλι μας λένε ότι είναι προβοκάτσια.

Η αναγκαιότητα του δεύτερου Μνημονίου οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αποτυχία του πρώτου, τη συνταγή του οποίου επαναλαμβάνει. Τόσο απλά και μαζί δύσκολα είναι τα πράγματα και τα διλήμματα. Μόνο που από την ίδια τους τη φύση - και από τη φύση του πολιτικού λειτουργήματος - τέτοια διλήμματα είναι για να λύνονται και μάλιστα με μόνη βάση το γενικό συμφέρον.

Οταν οδηγούσαν την Ελλάδα στα τάρταρα με τον υπερδανεισμό και τη δημαγωγία δεν είχαν κόκκινες γραμμές. Οταν υπερψήφιζαν τις πολιτικές με τις οποίες οργανώθηκε η ατιμωρησία του πολιτικού συστήματος και και η αποσάθρωση της οικονομίας δεν αντιμετώπιζαν συνειδησιακό πρόβλημα.

Και καλά ο Παπανδρέου έχει ξοφλήσει ως πολιτικός και μπορεί να μην τον νοιάζει πλέον τι υπογράφει. Αλλά ο Βενιζέλος, που φιλοδοξεί να τον διαδεχθεί; Δεν ξέρει ότι, υπογράφοντας και αυτή τη συμφωνία, οδηγείται σε εκλογική σφαγή; Και ο Σαμαράς, που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, δεν καταλαβαίνει ότι υπογράφοντας...

Ο πρόεδρος Σαρκοζί μάλλον πρέπει να εύχεται να πάψουν «οι φίλοι του» να τον βοηθούν.Η καγκελάριος Μέρκελ δεσμεύτηκε δημόσια να τον υποστηρίξει στην προεκλογική του εκστρατεία. Δεν ξέρει κανείς πόσο θα μπορούσε να βοηθήσει η συμπαθής (μόνο στους Γερμανούς) κόρη του Ανατολικογερμανού πάστορα, δεδομένου ότι ο μέσος ψηφοφόρος στη Γαλλία έχει βαρεθεί να βλέπει...

Εκπληκτη αλλά και αδύναμη να αντιδράσει, παρακολουθεί η πανεπιστημιακή κοινότητα το χρονικό ενός προαναγγελθέντος πραξικοπήματος ελάχιστων μειοψηφιών για τη ματαίωση των εκλογών ανάδειξης Συμβουλίων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας.

Στο προχθεσινό του άρθρο στα «ΝΕΑ», ο Γιώργος Προκοπάκης επισημαίνει ότι τώρα μας δίνεται η τελευταία ευκαιρία για να διαψεύσουμε τις Κασσάνδρες που προοιωνίζονται την καταστροφή μας. Αν η νέα δανειακή σύμβαση υπογραφεί, μέσα στα επόμενα τρία χρόνια πρέπει να γίνει «ραγδαία εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων», να επιτευχθούν συναινέσεις σε όλα τα επίπεδα και να τεθεί σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα...

Όπως θα θυμούνται οι αναγνώστες του protagon, η δημοσιοποίηση το φθινόπωρο του 2009 της ετήσιας έκθεσης του Παγκόσμιου Oικονομικού Φόρουμ – σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα είχε υποχωρήσει στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας πίσω από την συμπαθή Μποτσουάνα – αντιμετωπίστηκε με το συνηθισμένο τρόπο με τον οποίο συζητώνται όλα τα σοβαρά προβλήματα στη χώρα μας:

Ολοι γνωρίζουμε ότι ο Τύπος διεθνώς περνάει σοβαρή έως θανάσιμη κρίση. Ιστορικές εφημερίδες όπως η «Boston Globe» έκλεισαν και κυκλοφορούν μόνο διαδικτυακά και άλλες, η «Le Monde» και η «El Pais» π.χ., άλλαξαν χέρια και προχώρησαν σε σημαντικές και αιματηρές αναδιαρθρώσεις. Οι λόγοι αυτής της κρίσης εκτιμάται ότι οφείλονται στην τεχνολογική θύελλα και στη μείωση των διαφημίσεων.

Σας προτρέπω να διαβάσετε το άρθρο του Θόδωρου Πάγκαλου στην Καθημερινή της Πέμπτης 2-2-2012. To διάβασα το Σαββατοκύριακο, για αυτό και η καθυστέρηση στον σχολιασμό. Ό,τι και αν πιστεύετε για τον άνδρα, όσο τσαντισμένοι και αν είστε μαζί του διαβάστε το, αξίζει τον κόπο. Είναι μακράν το καλύτερο κείμενο του τα τελευταία χρόνια. Το μόνο στο οποίο οι αναπόφευκτες οξείες παγκάλειες αιχμές,...

Έγραψαν στην Καθημερινή της Κυριακής (5/2) οι καθηγητές Αλιβιζάτος και Τσούκαλης σε συνέχεια της εκδήλωσης που διοργάνωσαν στην Παλαιά Βουλή στις 22 Ιανουαρίου: "Πολλοί πλέον μιλάνε για την αναγκαιότητα ίδρυσης ενός νέου κόμματος, απαλλαγμένου από τα δεσμά του παρελθόντος, με ξεκάθαρες θέσεις για το μέλλον. Και αρκετοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι στο κόμμα αυτό δεν θα είχαν θέση οι παλαιοί πολιτικοί.

Δύο μεγάλα αγκάθια βρίσκονται μπροστά μας. Το πρώτο υπάρχει ανεξάρτητα από εμάς. Πρόκειται για τη διαμάχη μεταξύ Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και Γερμανίας, σχετικά με το ελληνικό χρέος. Το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι η συμμετοχή των ιδιωτών (PSI) δεν επαρκεί για να το καταστήσει βιώσιμο και χρειάζεται η Ευρώπη να μας δώσει μεγαλύτερα δάνεια. Η Γερμανία, κυρίως για εσωτερικούς λόγους,...

Ολα στον αέρα και το μέλλον άδηλο, μέσα και έξω από την Ελλάδα. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα τη στάση των πολιτικών αρχηγών, της τρόικας, πότε θα συνέλθει το Eurogroup, αν θα περάσει η συμφωνία από τα κοινοβούλια των εταίρων-δανειστών και αν θα είναι αρκετή για να σωθεί η χώρα. Πρόκειται για μαγική εικόνα. Που σημαίνει ότι τα πάντα είναι οριακά και ο χρόνος προχωρεί αμείλικτος,...

Όπως φαίνεται, όλα πλέον κρέμονται από μια κλωστή. Οι πολιτικοί αρχηγοί διαρρέουν ότι δεν θα υποχωρήσουν από τις «κόκκινες γραμμές» τους και ο πρωθυπουργός απειλεί με παραίτηση. Η δραχμή είναι προ των πυλών. Εάν επιχειρήσει κάποιος μια εξήγηση για τις δραματικές στιγμές που ζούμε, ....

Πριν από 80 χρόνια, η κυβέρνηση συνασπισμού του βρετανού πρωθυπουργού ΜακΝτόναλντ, αντιμετώπισε μια σχεδόν ταυτόσημη σειρά επιλογών με αυτές που απασχολούν τους σημερινούς ηγέτες της ευρωζώνης. Εγκλωβισμένος σε μια παγκόσμια ύφεση και αναγκασμένος να υποστηρίξει ένα προβληματικό παγκόσμιο νόμισμα - τη στερλίνα -, επέμενε σε αυτό που έγινε γνωστό ως η Αποψη του Λογιστηρίου:

«Ο κατώτατος μισθός πρέπει να μειωθεί» ακούμε - για να ανακτηθεί η χαμένη ανταγωνιστικότητα. Γιατί; Γιατί, όπως είπε ο κ. Τόμσεν, χώρες με παρόμοιες οικονομίες έχουν πολύ χαμηλότερα όρια κατώτερου μισθού. Παράδειγμα η Πορτογαλία, όπου ο κατώτερος μισθός είναι 35% χαμηλότερος από τον αντίστοιχο ελληνικό.Σύμφωνοι. Αλλά τότε γιατί ενώ τα δύο αυτά χρόνια το μισθολογικό κόστος έχει μειωθεί σημαντικά στον ιδιωτικό τομέα,...

Η Δημοκρατική Αριστερά φιλοδοξεί να βγει ενισχυμένη από τις κάλπες, προκειμένου να εκφράσει τα μεγάλα στρώματα των προοδευτικών πολιτών που είναι πολιτικά ανέστια και να συμβάλει στην προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμιστικών αλλαγών. Η κινητικότητα που καταγράφεται στην εγχώρια πολιτική σκακιέρα δεν αποτελεί ελληνική παραδοξότητα. Στον ευρωπαϊκό χάρτη διαμορφώνονται σημαντικές μετατοπίσεις και συνθήκες...

Ίσως ποτέ η χώρα δεν είχε ανάγκη του συνδικαλιστικού κινήματος απ’ όσο αυτό το διάστημα. Σήμερα στην Ελλάδα τίθενται υπό αμφισβήτηση κατακτήσεις του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίες αφορούν τα δικαιώματα των συλλογικών συμβάσεων, την προστασία των συνθηκών εργασίας, το ωράριο, τον ελεύθερο χρόνο, την προστασία των κοινωνικά ασθενέστερων. Πολλά απ’ αυτά ήσαν κατακτήσεις...

Θυμήθηκα σήμερα την Εμινέ που κεραυνοβολήθηκε από έρωτα στα δεκατρία της. Τίποτε το περίεργο σ’ αυτό· συμβαίνει σ’ όλες τις συνομήλικές της. Μόνο που η Εμινέ είναι Ελληνίδα της μουσουλμανικής μειονότητας. Κι έτσι, χωρίς καλά καλά να το καταλάβει, βρέθηκε στην εφηβεία της έγγαμη και μητέρα. Αφορμή να τη θυμηθώ στάθηκαν οι δηλώσεις εκπροσώπων της μειονότητας εναντίον της αφαίρεσης...

Ενώ γενικά εκτιμάται ότι το 2012 θα είναι εξαιρετικά δύσκολος χρόνος, υπάρχει ωστόσο και μια άλλη ανάγνωση της πραγματικότητας. Ετσι, «για τον μέσο κάτοικο της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και του πλανήτη ολόκληρου, ουδέποτε υπήρξε καλύτερη περίοδος διαβίωσης από τη σημερινή». Αυτή είναι η ομολογουμένως κάπως αιρετική διαπίστωση αρθρογράφου του «Observer» σε πρόσφατη ανάλυσή...

Η θητεία της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου θα κριθεί από την Ιστορία, παρότι τα βασικά συμπεράσματα έχουν εξαχθεί ήδη. Ωστόσο ο «χείμαρρος Παπανδρέου» παρέσυρε και διέσυρε κάθε έννοια μεταρρύθμισης. Οι σκόρπιες καλές ιδέες που είχε ο τέως πρωθυπουργός χάθηκαν μέσα στο ποτάμι της οικονομικής και πολιτικής κρίσης αλλά και της αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησής του.Η εξέλιξη αυτή έχει πολλές συνέπειες...

Αν μπορούν να βγουν κάποια ασφαλή γενικά συμπεράσματα από τη συνέντευξη που έδωσε στην «Καθημερινή» ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, ο Πόουλ Τόμσεν, το πρώτο είναι η έλλειψη απόλυτης βεβαιότητας για την ορθότητα της συνταγής η οποία εφαρμόζεται στην Ελλάδα, το δεύτερο η επίγνωση ότι τα προβλήματα είναι πολύπλοκα και η λύση τους απαιτεί χρόνο και το τρίτο, η αίσθηση ότι ρίχνει τώρα το βάρος περισσότερο στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων,...

Πολλοί φλυαρούν αυτές τις μέρες για την ανάγκη εκλογών, είτε εθνικών είτε εσωκομματικών. Η πίεση για εθνικές εκλογές προέρχεται από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας και των «μικρών» αριστερών σχηματισμών. Η δεύτερη κατεύθυνση για τις εσωκομματικές εκλογές αφορά το ΠΑΣΟΚ όπου υπάρχει άγριο πρόβλημα ηγεσίας.

Οσοι έχουν αίσθηση των συνθηκών που επικρατούν στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και γνωρίζουν πόσο υποχρηματοδοτούνται οι επιχειρήσεις και πόσο επιδρά η ύφεση στα έσοδά τους, μπορούν να αντιληφθούν τι σημαίνει να έχει κανείς δουλειά και μισθό στο παρόν οικονομικό περιβάλλον. Οσοι δεν έχουν, απλώς μαξιμαλίζουν και μαζί αριστερίζουν. Γιατί τα δυό πάνε παρέα.

Το πρόσφατο δημοσίευμα των «New York Times» («Greece’s Epidemic of Racist Attacks», 26/1/12) θα έπρεπε να έχει σημάνει συναγερμό στις Αρχές. Η συντάκτρια Εύα Κόσε, ερευνήτρια της οργάνωσης Human Rights Watch, αποκαλύπτει όσα είδε στην Αθήνα λίγες ημέρες πριν. Περιγράφει μάλιστα την επίθεση που έζησε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης με τη Ράζια, αφγανή ανύπαντρη μητέρα με τρία παιδιά,...

Με το άρθρο περί «πολεμικής ενοχής» της Συνθήκης των Βερσαλλιών, η Γερμανία δεχόταν την ευθύνη για την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την πληρωμή πολεμικών επανορθώσεων. Οι όροι της Συνθήκης προκάλεσαν σοκ και οργή στη γερμανική κοινωνία, ενίσχυσαν τις ακραίες φωνές και εντέλει έφεραν στην εξουσία τους οραματιστές μιας δικτατορίας που θα έπαιρνε εκδίκηση για την ήττα των Γερμανών

Το πολιτικό μας σύστημα, με έναν πρωτοφανή αυτισμό, φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα. Ακόμη και εκείνοι που συνειδητοποιούν το τεράστιο οικονομικό, αλλά και πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, παρακολουθούν με μεγάλη αμηχανία τα τεκταινόμενα.Γίνεται όλο και πιο σαφές πως η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά βλέπει την κρίση ως μια ευκαιρία να ξαναβρεθεί στην κυβέρνηση....