Η ομιλία του προέδρου Ομπάμα για την κατάσταση του έθνους από την αρχή έως το τέλος της εμπεριείχε μια επίκληση των κοινών αξιών της χώρας για το τι σημαίνει να είσαι Αμερικανός. Ο Ομπάμα προσπάθησε να θέσει αυτήν τη χρονική στιγμή στο ιστορικό της πλαίσιο, μια προσπάθεια να δείξει ότι έχουμε αντιμετωπίσει και στο παρελθόν δύσκολες στιγμές και πάντα επιβιώνουμε. Περίμενε 30 λεπτά προτού αναφερθεί στο καυτό θέμα των μεταρρυθμίσεων στην υγεία. Και παραδέχθηκε ότι φταίει εν μέρει «επειδή δεν τις εξήγησα πιο καθαρά στον αμερικανικό λαό», ακολουθώντας το παράδειγμα του Ρίγκαν και του Κλίντον οι οποίοι έπειτα από νομοθετικές ήττες στη διάρκεια, της προεδρίας τους είχαν επιδείξει ταπεινότητα.

Σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις ο Ομπάμα αναφέρθηκε στην προηγούμενη κυβέρνηση προκειμένου να εξηγήσει τα προβλήματα που έχει κληρονομήσει τόσο αυτός όσο και η χώρα. Αφότου παρέθεσε μια σειρά υπερβολικών εξόδων και εισπρακτικών περιορισμών που είχε αποφασίσει ο πρώην πρόεδρος Τζορτζ Μπους, ο Ομπάμα κατέληξε: «Και όλα αυτά πριν ακόμα μπω στον Λευκό Οίκο». Παρ΄ ότι αφιέρωσε μεγάλο κομμάτι της ομιλίας του στο να προτρέψει Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς να συνεργαστούν για το καλό του αμερικανικού λαού, τους προκάλεσε να γίνουν πιο τολμηροί. Από τους Ρεπουμπλικανούς ζήτησε να γίνουν πιο συνεργάσιμοι αλλά εκείνο που προκάλεσε έκπληξη ήταν η έκκληση προς τα στελέχη του δικού του κόμματος, πολλοί από τους οποίους φοβούνται ότι δεν θα επανεκλεγούν τον Νοέμβριο.

Ο Μπαράκ Ομπάμα αφιέρωσε το 90% της ομιλίας του στα εσωτερικά θέματα και αναφέρθηκε στην εξωτερική πολιτική μόνο προς το τέλος της. Και αυτό δείχνει ότι κατανόησε πως η κύρια ανησυχία των Αμερικανών πλέον αφορά την οικονομία και τις θέσεις εργασίας.