Σιγά σιγά θα αρχίσουν να εμφανίζονται μαζικές κοινωνικές αντιδράσεις με αφορμή τα οικονομικά και τη μείωση του βιοτικού επιπέδου, σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες. Ηταν και είναι αναμενόμενο. Μόνο όσοι βρίσκονται σε... «διαρκή πολιτική ευφορία» δεν το «περιμένουν» ή... «αιφνιδιάζονται». Οι αγροτικές κινητοποιήσεις (δίκαιες ή άδικες) ήταν η αρχή. Αρχές Φεβρουαρίου οι κινητοποιήσεις και οι απεργίες θα διευρυνθούν. Εφοριακοί, τελωνειακοί, ΑΔΕΔΥ κ.λπ. «μπαίνουν στον χορό». Μια κοινωνική αναταραχή, όχι μικρής έκτασης, είναι πολύ πιθανή. Ηδη ένα τμήμα της Αριστεράς κινείται δραστήρια στη συγκρότηση ενός «μετώπου κατά του Συμφώνου Σταθερότητας». Ανεξαρτήτως, όμως, αυτού μια δραστική μείωση του βιοτικού επιπέδου ενός μεγάλου τμήματος -και όχι πλουσίων- του λαού θα ‘ταν παράξενο να μην προκαλέσει αντιδράσεις.

Η διεύρυνση της ύφεσης και της ανεργίας θα ‘χει ανάλογες κοινωνικές επιπτώσεις. Η κυβέρνηση εκτός από τη «διόρθωση» των αρρυθμιών της, της οργανωτικής σύγχυσης των καθυστερήσεων και της άσφαιρης και επικίνδυνης πολυλογίας της πρέπει άμεσα να δει, να μελετήσει και να οργανώσει τις πολιτικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη στήριξη του Προγράμματος Σταθερότητας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1994 είχε πει σε δύσκολες στιγμές (όχι πάντως τόσο όσο οι σημερινές) την περίφημη φράση: «Ή θα αφανίσουμε το χρέος ή το χρέος θα αφανίσει εμάς». Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε συνθήκες πλήρους εξάρτησης από τον δανεισμό. Πολιτικά σημαίνει περιορισμό της ανεξαρτησίας μας. Αυτό ήδη είναι εμφανές, καθώς μία έξοδος από το ευρώ θα ‘ταν καταστροφική για τη χώρα. Οι πιέσεις της ΕΕ των αγορών και της κερδοσκοπίας έχουν μειώσει τα περιθώρια της ελευθερίας κινήσεων του πολιτικού μας συστήματος. Ενώ μια χρεοκοπία (ανοιχτή ή καλυμμένη) απειλεί το σύνολο των κοινωνικών μας κατακτήσεων. Αυτό δεν είναι «τρομοκρατία». Είναι μια αλήθεια, ακόμα και όταν χρησιμοποιείται «τρομοκρατικά» ή «κερδοσκοπικά».

Στοιχειώδης αυτοσυντήρηση επιβάλλει ένα πρόγραμμα σταθερότητας με προφανείς αλλά ελεγχόμενες κοινωνικές απώλειες, γιατί διαφορετικά οι απώλειες θα είναι καθολικές. Αρα η κυβέρνηση όλα αυτά πρέπει να τα εξηγήσει πολιτικά. Οφείλει, επίσης, να πει καθαρά ότι μερικές πρωτοβουλίες της αποκλίνουν από τις προεκλογικές της εξαγγελίες λόγω των έκτακτων συνθηκών. Δεν μπορεί με «αφερεγγυότητα» και μισόλογα να διοικήσει τη χώρα σε ένα πλαίσιο τόσο μεγάλων δυσκολιών. Και το κυριότερο, δίκαιη κατανομή βαρών σε όλους. Ουδείς πρέπει να μείνει απ’ έξω χωρίς εξαιρέσεις. Κυρίως το πολιτικό προσωπικό, τα «golden boys» του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ και οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που μονίμως αποφεύγουν να εκπληρώνουν τις φορολογικές υποχρεώσεις τους...

Το σχόλιό σου θα εμφανιστεί μετά από έλεγχο της σύνταξης της ιστοσελίδας.