Η συναίνεση σε δύσκολες στιγμές είναι αναγκαία και χρήσιμη. Αλλά το πολιτικό μας σύστημα, χρόνια τώρα, δεν έχει κουλτούρα πολιτικής συναίνεσης. Στις δε κοινωνικές ομάδες επικρατεί ο κοινωνικός αυτοματισμός, ενώ τα επίπεδα αλληλεγγύης στις μεταξύ τους σχέσεις βαίνουν μειούμενα. Παρ’ όλα αυτά, η έκταση και το βάθος της οικονομικής κρίσης έχουν δημιουργήσει μια ευρύτερη κοινωνική συνείδηση ευθύνης που υπερβαίνει τις κομματικές τοποθετήσεις των πολιτών και δημιουργεί συνθήκες ευρύτερης πρωτογενούς συναίνεσης για τη λήψη ακόμα και αντιδημοφιλών αλλά δίκαιων μέτρων, για να βγει η χώρα και όλοι μας από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και της κατάρρευσης. Αυτή η εικόνα καταγράφεται ευκρινώς και στις έρευνες κοινής γνώμης. Υπάρχει «εκ προοιμίου» μια γενική συναίνεση.

Σημειώνουμε το «εκ προοιμίου» γιατί όταν τα μέτρα θα αρχίσουν ν’ εφαρμόζονται και «ν’ ακουμπούν» τις διάφορες κοινωνικές ομάδες, ίσως οι αντιδράσεις να είναι διαφορετικές... Εδώ, κρίσιμο ρόλο παίζουν δύο πράγματα: Πρώτον, να υπάρξει «γενική πεποίθηση» περί δίκαιων μέτρων και δίκαιης εφαρμογής, χωρίς εξαιρέσεις. Και δεύτερον, θα το πούμε ωμά, το «πολιτικό πακετάρισμά» τους με την αντίστοιχη ισχυρή πολιτικοϊδεολογική στήριξή τους. Εν πάση περιπτώσει, αυτή τη στιγμή υπάρχει «αποδοχή», ευρύτερη συναίνεση και «στήριξη» της προσπάθειας της κυβέρνησης από ένα πλειοψηφικό τμήμα της κοινωνίας μας. Σ’ αυτό έχει συμβάλει αρκούντως και η σοβαρή στάση των περισσοτέρων ΜΜΕ. Αυτή η «δυναμική», το «πολιτικό κεφάλαιο», επηρεάζει και τις πολιτικές δυνάμεις. Η συναινετική διάθεση που εξέφρασε στη Βουλή λ.χ. ο κ. Σαμαράς είναι ασφαλώς αφ’ εαυτού θετική. Και σωστή επιλογή με βάση την κοινωνική δυναμική αλλά και τις βαρύτατες ευθύνες της παράταξης που ηγείται για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.

Μια άλλη «στάση» τώρα θα ήταν καταστροφική και για τον ίδιο και για τη ΝΔ, και για τη χώρα. Στο ίδιο «μήκος κύματος» κινήθηκε και ο κ. Καρατζαφέρης, με την ιδιαίτερη ικανότητα που έχει να «πιάνει το κλίμα». Προφανώς και οι δύο αρχηγοί κράτησαν «επιφυλάξεις» και «πισινές».

Εξάλλου η πολιτική αντιπαλότητα είναι ο «ζωτικός χώρος» της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Ουδέν πρόβλημα... Οσο για την ηγεσία της Αριστεράς, προτιμά την καθαρότητα των ιδεολογικών τοποθετήσεων από τις δυσκολίες των συγκεκριμένων πολιτικών μετώπων. Με δύο λόγια, τη συναίνεση θα την επιβάλει ή όχι ο προσανατολισμός των κοινωνικών δυνάμεων. Αν χαθεί σε κοινωνικό επίπεδο, θα απομειωθεί και στο πολιτικό επίπεδο. Γι’ αυτό η ανάγκη «πειθούς» και κοινωνικών συμμαχιών είναι για την κυβέρνηση μείζονος προτεραιότητας. Οσο και η απόδοση των μέτρων...

Το σχόλιό σου θα εμφανιστεί μετά από έλεγχο της σύνταξης της ιστοσελίδας.