Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: έπειτα από τετράμηνη σκέψη και μπροστά στον άμεσο κίνδυνο πτώχευσης της χώρας ο κ. Γιώργος Παπανδρέου διάλεξε (επιτέλους) το αυτονόητο: την επιβολή σκληρών μέτρων περιστολής δαπανών και παροχών με πρώτα θύματα τους μικρούς και τους μικρομεσαίους. Οταν θα ανακοινωθεί και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο θα μάθουμε αν το κόστος της κρίσης θα το συμμεριστούν δίκαια οι νόμιμα και κυρίως οι παράνομα «έχοντες».

Γνωρίζουμε όλοι, ακόμη και όσοι προσποιούνται ότι αγνοούν τα όσα βλέπουν, ότι υπάρχουν και χειρότερες επιλογές αλλά όχι καλύτερες. Δύο είναι συνεπώς τα μεγάλα ερωτηματικά: αρκούν αυτά τα μέτρα και είναι εφικτά; Την απάντηση στο πρώτο ερώτημα θα τη δώσει η «ζωή», δηλαδή οι «αγορές». Και την απάντηση στο δεύτερο ερώτημα θα τη δώσουμε όλοι εμείς, δηλαδή οι πολίτες, θιγόμενοι και μη. Ο μέγας κίνδυνος είναι να μην πειστούν οι «αγορές» διότι οι πολίτες με μπλόκα, απεργίες και αγώνες θα αφαιρέσουν από την κυβέρνηση (που η συνοχή της δεν είναι δεδομένη) κάθε πειστικό επιχείρημα.

Οδηγεί όμως σε πολλές σκέψεις η απουσία από το προχθεσινό πρωθυπουργικό διάγγελμα κάποιας συγκεκριμένης αναφοράς στις αμυντικές δαπάνες που εξηγούν σε σημαντικό βαθμό τα ελλείμματα και τους δανεισμούς. Η οριζόντια περιστολή κατά 10% των δαπανών όλων των υπουργείων δεν καλύπτει το θέμα.

Σύμπτωση; Λίγες ώρες πριν από το πρωθυπουργικό διάγγελμα επιβεβαιώθηκε στην αρμόδια υποεπιτροπή της Βουλής η συγκεκριμένη αγορά από τη Γερμανία 223 «αυτοκινούμενων πυροβόλων» αμερικανικής προέλευσης που οι Γερμανοί θέλουν να εκποιήσουν. Κόστος: 17 εκατ. ευρώ. Και με την ευκαιρία σημειώθηκε ότι το εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας περιλαμβάνει όλα τα παιχνιδάκια που ονειρεύονται στο Πεντάγωνο: μαχητικά αεροπλάνα, φρεγάτες, ελικόπτερα, υποβρύχια, πυρομαχικά, ανταλλακτικά. Μόνον αυτά; Ο καλά πληροφορημένος Λουκάς Δημάκας πρόσθεσε στον κατάλογο, που δημοσίευσε στα χθεσινά «Νέα», και ένα ανησυχητικό «κ.ά.».

Το τελευταίο διάστημα όπου το μέγα θέμα ήταν ο κίνδυνος πτώχευσης, διάφορες «πηγές» διοχέτευαν συστηματικά στην κοινή γνώμη κάθε λογής πληροφορίες για τις δραματικές «ελλείψεις» που διαπιστώνονται, λέει, και στα τρία όπλα. Με άλλα λόγια, το λόμπι των αμυντικών παραγγελιών δούλεψε με σύστημα και βέβαια με καφενειακή λογοδιάρροια για τις απειλές εναντίον του Εθνους. Χωρίς όμως λέξη για τις τεράστιες και παραδοσιακές αμυντικές σπατάλες, για τις «λάθος» παλαιότερες παραγγελίες όπλων και συστημάτων και για τις στρατηγικές που επιβάλλουν αυτές και όχι άλλες αγορές.

Αυτός που θα βγει στη μειωμένη σύνταξη στα 67 δεν αξίζει κάποιες εξηγήσεις;