ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ τους συνδικαλιστές του ΠαΣοΚ, «η κυβέρνηση υποχώρησε στα θέλω των αγορών». Σύμφωνα με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, η ίδια κυβέρνηση υποτάχθηκε στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να βλέπεις τα πράγματα.

ΔΙΟΤΙ ΑΝ ξεφύγουμε από το παιχνίδι «ποιος υποχώρησε σε ποιον» κι αν παρακάμψουμε την απαίτηση κάποιος να υποτάσσεται σε κάποιον, προκύπτει ένα πολύ απλό ερώτημα: τελικά, ποιο ήταν το περιεχόμενο της υποταγής;

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή. Τι μας είπαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλοι αυτοί που ήθελαν να μας υποτάξουν;

ΠΡΩΤΟΝ, ότι δεν γίνεται μια χώρα να δανείζεται 51 δισ. ευρώ τον χρόνο για να ζήσει- περίπου το 20% του εθνικού της πλούτου... Κι ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να παραταθεί χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη χώρα.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ότι το κράτος αυτής της χώρας δεν μπορεί να ξοδεύει κάθε χρόνο 25 δισ. ευρώ περισσότερα απ΄ όσα εισπράττει. Και ότι αν δεν αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, το συγκεκριμένο κράτος οδηγείται με μαθηματική βεβαιότητα σε χρεοκοπία.

ΤΡΙΤΟΝ, ότι δεν είναι δυνατόν οι πολίτες αυτής της χώρας να βγαίνουν στη σύνταξη όποτε γουστάρουν και, κυρίως, να συνταξιοδοτούνται στα σαράντα πέντε τους ή στα πενήντα τους ή στα πενήντα πέντε τους. Κι ότι αν δεν μπει μια τάξη σε αυτό το ασφαλιστικό αλισβερίσι, τότε τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας θα βαδίσουν χαρωπά στην πτώχευση.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ, ότι δεν μπορεί να επιζήσει μια χώρα όταν περισσότεροι από τους μισούς φορολογούμενους δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη κι όταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες ή οι επιστήμονες εμφανίζονται να βγάζουν λιγότερα κι από τη «γενιά των 700 ευρώ».

ΠΕΜΠΤΟΝ, ότι καμία χώρα δεν δικαιούται να κοροϊδεύει την κοινωνία και να κατασκευάζει πλαστά στοιχεία για τα οικονομικά της μεγέθη, ούτε να αναλαμβάνει υποχρεώσεις τις οποίες δεν εκπληρώνει, ούτε να μοιράζει αυτά που δεν έχει, ούτε να υπογράφει συμφωνίες τις οποίες γράφει μετά στα παλιά της παπούτσια. Ότι καμία χώρα, δηλαδή, δεν μπορεί να λειτουργεί με διαδικασίες ανυπόληπτου καφενείου.

ΑΥΤΑ ΜΑΣ είπαν λίγο- πολύ όσοι ήθελαν να μας υποτάξουν. Κι εγώ προσωπικά δεν βλέπω με τι από όλα μπορώ να διαφωνήσω. Διότι όλα αυτά δεν είναι παρά αυτονόητα πράγματα, τα οποία μια χώρα οφείλει να αποδέχεται από μόνη της χωρίς να χρειάζεται να την υποτάξει κανείς.

ΑΝ, ΛΟΙΠΟΝ, η κυβέρνηση υποτάχθηκε στο αυτονόητο, τότε πολύ σωστά έκανε που υποτάχθηκε. Και όλα τα υπόλοιπα είναι κουβέντα να γίνεται....